Νίκος Εγγονόπουλος – Αποφθέγματα

0
671
  • ‌Δεν υπάρχουν παρά δύο σκοποί. Η αγάπη και η ελευθερία.
  • ‌Η αγάπη είναι ο μόνος τρόπος.
  • ‌Δεν υπάρχει πιο μεγάλη ευτυχία, στον κόσμο, προ πάντων για άνθρωπο άκρως και αυστηρά απόλυτο, από το να σ’ αγαπά.
  • ‌Τα χρόνια, λέω, µας διδάσκουν πως όσο µια τέχνη είναι πιο προσωπική τόσο κι έχει µια πανανθρώπινη σηµασία.
  • ‌Η μόνη μου γαλήνη είναι ότι αυτό το δικαίωμα να σ’ αγαπώ μέχρι τα τρίσβαθα της ψυχής, δεν μπορεί να μου το αμφισβητήσει και να μου το αφαιρέσει κανείς.
  • ‌Για τον άνθρωπο δηµιουργούµε… Για να του δώσουµε διέξοδο από τη µοναξιά του. ∆ύναµη να καταργήσει τη µόνωσή του.
  • ‌Η Τέχνη είναι συνδυασµός ελάχιστων στοιχείων και η ζωή είναι αγάπη και ελευθερία. Ο ορθολογισµός δεν βοηθάει σε τίποτα. Η ζωή είναι ασυνάρτητη.
  • ‌Όλα τα κηρύγματα που υπόσχονται την ευτυχία είναι ντροπής πράγματα!.. Όταν νιώθεις πόσο δραματική είναι η ζωή, τότε δεν ζητάς τίποτα.
  • ‌Σήμερα, η πείρα μου μού επιτρέπει να το πω, με απόλυτη ευθύνη, πως, στον τόπο μας, και μάλιστα στα χρόνια τα δικά μας, η εκτίμησις εκδηλώνεται με αμείλικτη καταδίωξη.
  • ‌…από καιρό τώρα –και προ παντός στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα– είθισται να δολοφονούν τους ποιητάς.
  • ‌Η ζωή και ο θάνατος και αναμεσίς η Τέχνη.
  • ‌Να είσαι ελεύθερη και αυθεντική.
  • ‌Αν η ζωή μου είναι αφιερωμένη στη ζωγραφική και την ποίηση είναι γιατί είναι γιατί η ζωγραφική και η ποίηση με παρηγορούν και με διασκεδάζουν.
  • ‌Τα σώματά μας θα χαθούν θα σβήσουν από μας θα μείνει μέχρι της συντέλειας των αιώνων αυτό το “σε αγαπώ” που σου ψιθύρισα στις ώρες τις πιο κρυφές.
  • ‌Η τέχνη και η ποίηση δε μας βοηθούν να ζήσουμε. Η τέχνη και η ποίηση μας βοηθάνε να πεθάνουμε.
  • ‌…διότι πρέπει να έχει ο στρατιώτης το τσιγάρο του το μικρό παιδί την κούνια του κι ο ποιητής τα μανιτάρια του.